سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ ، وَفِي هذا ، لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ ، فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ ، وَآتُوا الزَّكاةَ ، وَاعْتَصِمُوا بِاللَّه ، هُوَ مَوْلاكُمْ ، فَنِعْمَ الْمَوْلى وَنِعْمَ النَّصِيرُ ، اى كسانى كه ايمان آورديد ، ركوع و سجده كنيد ، و پروردگار خود را بپرستيد ، و عمل خير انجام دهيد ، باشد كه رستگار گرديد . در راه خدا آن طور كه شايسته او باشد جهاد كنيد ، او شما را برگزيد ، و در دين هيچ حرجى بر شما قرار نداد ، اين همان ملت و كيش پدرتان ابراهيم است ، او شما را از پيش و هم در اين عصر مسلمان نام نهاد ، و تا رسول شهيد بر شما ، و شما شهيدان بر مردم باشيد ، پس نماز به پا داريد ، و زكات دهيد ، و به خدا تمسك كنيد ، كه او سرپرست شما است ، و چه مولاى خوبى ، و چه ناصر خوبى ) . چون در اين آيه شريفه شهيد بودن رسول بر شهيدانى كه شهداى بر مردمند و شهيد بودن آنها بر مردم ، متفرع شده است . بر ( اجتباء - برگزيدن ) ، و نيز بر نبودن حرج در دين ، آن گاه دين را تعريف كرده به اينكه همان ملت ابراهيم است ، كه قبل از اين شما را مسلمان ناميد ، همانجا كه از پروردگارش مسئلت كرد : ( وَمِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ ) ، و خداى تعالى دعايش را مستجاب نموده ، شما را مسلمان كرد ، يعنى تسليم احكام و اوامر خود كرد ، بدون اينكه حتى يك عصيان و استنكاف داشته باشيد ، و به همين جهت حرج در دين را از شما برداشت ، تا هيچيك از احكامش بر شما دشوار نباشد . پس شمائيد كه اجتباء شده‌ايد ، و شمائيد كه بسوى صراط مستقيم هدايت گشته ، تسليم احكام و اوامر پروردگارتان شده‌ايد ، و اگر ما شما را ( اجتباء و هدايت و تسليم ) كرديم ، براى اين بود كه رسول ، شاهد بر شما شود ، و شما شاهد بر مردم شويد ، يعنى واسطه ميانه رسول و مردم باشيد ، از يك طرف متصل بمردم باشيد ، و از طرفى ديگر به رسول . در اينجاست كه دعاى ابراهيم در شما و در رسول مصداق مىيابد ، چون آن جناب عرضه داشت : ( رَبَّنا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ ، يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ ، وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ ، وَيُزَكِّيهِمْ ، پروردگار ما در ميانه امت مسلمه رسولى بر انگيز ، تا آيات تو را بر آنان تلاوت كند ، و كتاب و حكمتشان بياموزد ، و تزكيه شان كند ) « 1 » در نتيجه شما امت مسلمه اى ميشويد كه رسول علم كتاب و حكمت را در قلوبتان وديعه مىسپارد ، و به تزكيه او مزكى مىشويد ، و با در نظر گرفتن اين كه تزكيه به معناى تطهير از پليديهاى

--> 1 - سوره بقرة آيه 129